JUJA maakt gebruik van cookies om je bezoek aangenaam te maken. Omdat je gebruik maakt van onze diensten, gaan wij ervan uit dat je akkoord gaat met ons gebruik van cookies. - Lees meer - Sluit dit bericht

Er was eens een plastic fles…

Er was eens een plastic fles…

Eindelijk is het zover. Hij kijkt er al weken naar uit: Levi gaat samen met zijn ouders op vakantie. De langverwachte vakantie stond al maanden gepland, maar morgen is dan eindelijk de dag van vertrek. Levi is zo hyper als een stuiterbal en heeft al minstens drie keer zijn lijst met kleding en speelgoed langsgelopen. ‘Weet je zeker dat ik alles bij me heb, mam?’, klinkt het de laatste dagen voor vertrek. ‘Ja liefje, ik weet het zeker’, antwoordde de mama van Levi rustig en een tikkeltje gespannen. Jayden en Olivia, de ouders van Levi, hebben samen al veel reizen gemaakt, maar morgen gaan ze voor het eerst op reis met hun zoontje Levi.

Het is midden in de nacht. Levi wordt wakker gemaakt door zijn vader. ‘Wakker worden lieverd’, klinkt het zachtjes uit de kamer. Levi deed zijn best om het te laten lijken alsof hij héél diep sliep. In werkelijkheid had hij geen oog dichtgedaan. Hij sprong uit bed, trok zijn kleren aan en stond als eerste met zijn koffer bij de deur. ‘Maaammm, wanneer gaan we nou?’, riep hij vanuit de hal. Zo’n twintig uur later komen Levi, Jayden en Olivia aan op Bali. Ze zullen de komende weken verblijven in het prachtige Denpasar. Een stad in Indonesië, gelegen aan de zuidkust van het eiland Bali. De hoofdstad van het eiland ligt vlak bij de Indische oceaan. En die oceaan is Levi sinds de aardrijkskundeles goed bijgebleven.

Levi heeft zich afgelopen weken niet alleen veel beziggehouden met de vakantie, maar ook met ‘de oceaan’. Tijdens de aardrijkskundeles op school, kreeg hij voor het eerst te zien wat een oceaan is, waar je deze kan vinden en wat tegenwoordig een groot probleem is in oceanen: plastic soep. Dat is een grote verzameling plastic afval dat in de oceaan rondzweeft. Meneer Kolk, de aardrijkskundedocent van Levi, heeft na de lessen op school nog vaak staan praten met hem over het plastic probleem in de oceanen. Levi is hier zo van slag van geraakt dat hij meerdere keren verdrietig thuis is gekomen van school. Daarom wil hij hoe dan ook een bijdrage leveren aan een milieuvriendelijke wereld tijdens zijn vakantie. Eén van de redenen dat Levi niet kon wachten op deze reis.

In Levi’s koffer zit daarom niet alleen de UV-werende zwemkleding van JUJA Wear, maar ook schepnetjes. Deze heeft hij cadeau gekregen van zijn aardrijkskundeleraar. Meneer Kolk daagde Levi uit om zijn ouders over te halen om een dagje plastic te gaan scheppen in de oceaan. Als dat Levi lukt, mag hij samen met meneer Kolk een spreekbeurt geven over plastic soep aan alle docenten van de school.De weken in Bali vliegen voorbij. Toch heeft Levi dagen lopen zeuren bij zijn ouders om naar Jimbaran Bay te gaan. Een mooi strand aan de Indische Oceaan. Deze plek is zeer toeristisch volgens meneer Kolk, en dus ook zeer geschikt om op zoek te gaan naar plastic soep. In één van de laatste weken is het zover: de wekker gaat vroeg op de ochtend van vertrek. Een rood knipperende 05:00 uur is te zien op de wekker. Levi springt uit bed en rent naar de slaapkamer van zijn ouders. ‘Pap, mam, het is zover!’, schreeuwt hij net iets te hard op deze vroege ochtend. Iets wat Levi nog niet weet is dat zijn ouders als verrassing een boottocht met een inwoner op Bali voor hem hebben geregeld. Dit omdat hij zó graag een steentje bij wil dragen aan een beter milieu.

Eenmaal aangekomen op het strand rent Levi met zijn plastic schepnetje richting de oceaan. Zijn moeder roept hem terug en laat hem kennismaken met Bedjo. De man die hen deze ochtend rond zal varen op de Indische Oceaan, op zoek naar plastic soep. Levi kijkt zijn ogen uit op de boot. Hij krijgt een groot, professioneel schepnet in handen en weet verschillende plastic materialen uit de oceaan te scheppen. Alle producten in de oceaan trokken Levi’s aandacht, maar één fles in het bijzonder, die al sinds hij aan boord ging, in een hoekje van de boot ligt. ‘Deze petfles is door iemand achtergelaten op het strand’, weet Bedjo over de fles te vertellen. Dat moet een Nederlandse vakantieganger geweest zijn, want de tekst op de fles is in ht Nederlands. Bedjo vertelt dat hij in gesprek was met een Nederlandse dame op het strand en dat zij bij vertrek deze fles op het strand achterliet. Bedjo liet een selfie van hen samen aan Levi zien. ‘Misschien ken je haar toevallig.’ Levi schrikt zich een hoedje. ‘Dat is..’, mompelt hij. ‘Wie is dat lieverd?’, vraagt zijn moeder. ‘Dat is de directrice van de school, mama.’

Levi besluit de petfles mee te nemen naar Nederland en bereid diezelfde vakantie nog zijn spreekbeurt voor. Hij heeft de afspraak met zijn aardrijkskundeleraar tenslotte waargemaakt. Hij kan niet wachten om de petfles na zijn vakantie terug te geven aan de directrice van zijn school. ‘Ik hoop dat ze de petfles een tweede leven kan geven, in plaats van dat de fles zorgt voor natuurvervuiling’, zegt hij vastberaden. Weken later staan alle klaslokalen op Levi’s school vol met petflessen die een tweede leven hebben gekregen: voederbakjes voor vogels, plantenbakjes en de mooiste knutselwerken. Levi voelt zich trots. Hij heeft een eerste stap gezet in de richting van een schonere oceaan. Op naar de volgende!

Terug naar boven